Puppy erbij?

 In Geen categorie

PUPPY ERBIJ?

 

Het lijkt je zo leuk: je hebt al een hond en wat zou het leuk zijn om er een pup bij te nemen! Kunnen ze leuk met elkaar spelen, elkaar gezelschap houden als je weg bent en de eerste hond kan de pup helpen opvoeden….

In mijn coachingspraktijk word ik regelmatig om hulp gevraagd omdat het bovenstaande scenario in de praktijk nogal tegenvalt.

De aanwezige hond is helemaal niet aardig tegen de pup en “corrigeert” hem veel te hard. Of pup terroriseert de oudere hond en die doet niks terug.

 

Hoe kan dit nou? Want er wordt toch altijd gezegd dat volwassen honden niet agressief zijn tegen pups? En dat de volwassen hond de pup opvoedt?

Dit is één van de vele fabels in hondenland waarvan de oorsprong gebaseerd is op de natuurlijke situatie in een roedel en vervolgens geplakt is op onze huidige manier van honden houden.

Een natuurlijke roedel bestaat uit een ouderpaar met jongen van verschillende leeftijden. Als de teef zwanger is en bevalt van haar pups, dan raken de andere leden van de familie gaandeweg vertrouwd met de pups door geur en observatie. Ook de pups raken op een natuurlijke manier vertrouwd met de rest van de familie.

Doordat de familieleden elkaar kennen en de onderlinge verhoudingen duidelijk zijn, is er weinig stress en zijn er weinig conflicten.

 

In onze situatie waarbij we een pup erbij nemen is er (meestal) geen sprake van familieverband en wordt de aanwezige hond plotseling geconfronteerd met een klein beweeglijk onvoorspelbaar beestje dat enorm bedreigend voor hem kan zijn. Pup wil onderzoeken en gaat over de persoonlijke grenzen van de oudere hond. Deze komt daardoor al snel in een voor hem bedreigende situatie en kan van zich af bijten. Dit is dus geen corrigeren, maar zelfverdediging.

Vaak krijgt de volwassen hond daarvoor ook nog eens op zijn kop, want “dat mag niet! Het is maar een pupje!”

Zo loopt de stress al heel snel hoog op en daardoor de reacties nog sneller en feller.

Ook bij pup ontstaat direct een stress-situatie. Hij wordt in een voor hem vreemde omgeving geplaatst en direct geconfronteerd met een vreemde hond. En dan is het afhankelijk van het karakter van pup hoe hij daarop reageert: hij kan zich terughouden en zich heel “rustig” (angstig) gaan gedragen. Maar hij kan ook door de stress heel erg opgewonden raken en steeds maar weer op de volwassen hond afgaan als een soort kamikazepiloot. Hij kan dan niet meer stoppen en niet meer nadenken.

 

Hoe kun je het in de goede richting sturen?

Vóórdat pup bij je komt kun je de aanwezige hond en pup elkaars geur laten ruiken door het uitwisselen van geurlapjes.

Als pup bij je komt kun je eerst met beide honden in de tuin of op een veldje in de buurt gaan zodat er wat meer ruimte is. Voorkom dat pup te snel op de volwassen hond afgaat als deze daar niet van gediend is. En andersom ook.

Houd de contactmomenten kort, zorg dat de opwinding niet te hoog oploopt.

In huis moet je heel goed observeren hoe hond en pup op elkaar reageren (dus hondensignalen leren herkennen!!): is pup te vrij en zie je dat hond daar moeite mee heeft, beperk de pup dan in zijn vrijheid en zorg dat de afstand voor de volwassen hond veilig genoeg is.

 

Het voert wat te ver om hier alles volledig te gaan beschrijven en er is ook geen standaard gebruiksaanwijzing. Belangrijkste is dat je het voor beide partijen veilig en leuk houdt. Zorg dat volwassen hond zich veilig voelt terwijl pup er is en dat hij vertrouwen kan opbouwen en van daaruit een band met pup kan krijgen.

Het gaat dus om observeren en bijsturen. Soms gaat het vanzelf goed, maar heel erg vaak hebben ze onze hulp hard nodig. Geef ze die ook en laat ze niet in de steek!!

 

Veel plezier!

 

Recent Posts

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Start typing and press Enter to search